3 memorabele sollicitatiegesprekken uit mijn loopbaan …

en wat ik eruit leerde …

Al bijna 10 jaar zit ik in de wereld van het personeel. Daarvoor studeerde ik geschiedenis en journalistiek. Het interviewen van mensen zit me dus zowat in het bloed. Dat vind ik ook één van de fijnste aspecten aan de job van HR-manager, dat je af en toe mensen mag interviewen.

Elke keer vind ik dat weer een leuke uitdaging. Nieuwe mensen leren kennen en ervoor zorgen dat ze hun verhaal aan jou willen doen. Of het nu als journalist of als HR-manager is, in grote lijnen komt dat overeen. Mensen moeten je vertrouwen zodat ze de juiste informatie willen prijsgeven.

Graag wil ik jullie vandaag vertellen over 3 gesprekken die me de rest van mijn leven gaan bijblijven. Alle 3 om een verschillende reden.

Op nummer 3 … de leek

Dirk kwam bij me solliciteren. We hadden op een dondernamiddag afgesproken. Omdat het tijdens het gesprek mijn taak was om de persoonlijkheid van de sollicitant te leren kennen, stelde ik vragen die niets met informatica te maken hadden. Helaas, Dirk was niet voorbereid op dit soort vragen. En dan bedoel ik letterlijk dat ik die mijnheer echt overviel met mijn vragen. De klassieker: Geef 3 eigenschappen waar je best trots op bent en 3 eigenschappen die je aan jezelf zou veranderen. Die man werd lijkbleek. Na een tijdje mompelde hij: “Mijn vrouw zegt dat ik zo of zo ben.” Elke keer was mijn antwoord: “Maar wat vind jij van jezelf?”. Wij wilden immers samenwerken met die man en niet met zijn vrouw.

Wauw, was dat een eye-opener voor mezelf. Ik dacht dat iedereen wel iets wist te vertellen over zichzelf. Maar zeker dingen waarover je bij jezelf niet tevreden bent, deel je niet makkelijk met anderen.

Op nummer 2 … de agressor

Eric was de trotse eigenaar van een zware motor. Hij arriveerde in zijn lederen beschermkleding. Eerlijk gezegd kwam dat toch wel een beetje agressief over. Ok, misschien trek ik die conclusie achteraf. Maar die man liet tijdens zijn interview duidelijk zijn agressie merken. Op een bepaald moment had hij zelfs het lef om toe te geven dat hij tegen de deuren van auto’s durfde te trappen wanneer hij niet akkoord was met de manier waarop zij zich gedroegen ten opzichte van hem en zijn motor. Ik was echt een beetje een klein meisje tijdens dat gesprek en ook wel heel verbouwereerd. Vooral, wie bekent er tijdens een sollicitatiegesprek dat hij verkeersaggressie pleegt?

Hier leerde ik uit dat soms gewoon meegaan in de flow van een gesprek niet slecht is.

Op nummer 1 … de bange wezel

Tim was zelfs een van de eerste interviews die ik in de wereld van HR afnam. Ik was zelf nog een beetje onwennig. Ik opende de deur om Tim te ontmoeten. Ik bood hem aan om iets te drinken. Hij weigerde beleefd. Daarna begon een lange lijdensweg: zowel voor mij (daar moet ik eerlijk over zijn) als voor Tim. Tim was bang en zeer verlegen. Meestal lukt het me wel om mensen rustig te krijgen. Bij Tim slaagde ik daar niet in. Was het een obstakel dat ik een vrouw ben? Deed hij tegen iedereen zo? Geen idee. Maar een gesprek aanknopen lukte niet. Tim was volgens zijn cv een half jaar jonger dan ik. In mijn opinie was hij wereldvreemd. Ofwel zat hij aan zijn computer ofwel zat hij op één of andere wedstrijd van de ‘vinkensport’ (je kent dat wel: de sport die streepjes kerft in een stok elke keer dat een vink suskewiet zegt). Tim antwoordde op al mijn vragen met ja of neen, ZELFS als het een open vraag was. Alle truken van de foor heb ik bovengehaald. Zo weet ik nu wel alles over de vinkensport, maar helaas, Tim wou maar niet relaxen. Na dat gesprek was ik letterlijk uit-ge-put.

Wat leerde ik daar uit? Dat wanneer het gewoon niet klikt, dat je dan sneller een beslissing moet nemen. Je mag van een kandidaat wel een beetje verwachten dat hij zich komt verkopen.

Als ik het nu zo allemaal eens overlees, besef ik opeens dat het allemaal mannen waren met de meest memorabele sollicitatiegesprekken. Dat heeft 1 duidelijke oorzaak: er zijn gewoonweg zo veel meer mannelijke informatici, dus die kruisten veel vaker mijn pad.

Wtine jeans-7anneer ik mijn eerste memorabele vrouwelijke interview afneem, laat ik het jullie meteen weten.


Mijn naam is Tine Vos. Ik heb een bedrijf dat de naam ‘De Gemotiveerde Medewerker’ draagt. Ik leer MKB’s hoe ze de ideale medewerker vinden en behouden zodat ze hun omzet laten stijgen en hun bedrijf nog succesvoller wordt. Het is mijn doel en missie om mensen met plezier te gaan laten werken. We brengen 1/3 van ons werkend leven door op de werkvloer, dan kan het maar best leuk zijn. Mijn website is www.degemotiveerdemedewerker.be wanneer je graag meer wilt weten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>