Genieten van je valkuil doe je zo

Ja hoor, het is weer zo ver. Ik heb mezelf weer aardig in de nesten gewerkt. Ik wéét wat mijn valkuil is. En toch… toch trap ik er weer in. Elke keer weer. En baal ik van mezelf. Vind ik van alles van mezelf (en believe me, dat zijn geen positieve dingen). Maar ja, daar kom ik niet echt verder mee.

Ok, over een andere boeg dan maar. Mijn coachees behoed ik regelmatig voor hun valkuilen. Maar vooral, ik leer ze anders naar hun valkuilen kijken. Want elke valkuil heeft ook positieve kanten in zich. Ja echt.

En zodra je die positieve aspecten van je eigen valkuil durft te gaan zien, kun je er ook anders mee omgaan. Dan hoef je niet meer zo streng te zijn voor jezelf. Niet zo hard te oordelen. Dan kun je de positieve kanten gaan omarmen. Kijken hoe je die nog meer kunt gaan benutten.

Dat betekent dus niet dat je maar in je valkuil moet blijven trappen. Want je noemt het niet voor niets een valkuil. Kennelijk heb je ergens last van.

Maar door te gaan focussen op de positieve aspecten, kun je jezelf vervolgens de vragen stellen: “Wat kan ik anders doen? Zodat die positieve aspecten nog beter tot hun recht komen?”.

Door daar actie op te ondernemen, kun je er zelfs van gaan genieten.

Beetje vaag? Ik zal het uitleggen aan de hand van mijn eigen valkuil.

Mijn valkuil is dat ik de mensen met wie ik werk, te veel persoonlijke aandacht geef.

En… dat kost tijd. Veel tijd. En daar heb ik last van. Want geregeld gebeurt het dat ik daardoor in de knel kom. In de knel met al die andere dingen die ik óók nog wil doen. En dan krijg ik zelf dus dingen niet voor elkaar.

“Ik geef TE veel persoonlijke aandacht.”

Dat is mijn valkuil. Maar… het zit hem in het woordje ‘te’. Haal ik dat weg (en ja, nu klinkt het opeens wel heel simpel, maar zo simpel kan het zijn!), dan staat er opeens iets heel anders.

“Ik geef veel persoonlijke aandacht.”

En daar ben ik trots op. Ik kan het niet laten, het zit in alles wat ik doe, in mijn persoonlijke coachingstrajecten, in Creëer je eigen droombaan (want ja, zelfs in een groepsprogramma wat gedeeltelijk online plaatsvindt, lukt het mij om in mijn eigen valkuil te trappen), in de challenges en online trainingen die ik organiseer.

Let op, ik vind het heerlijk, die persoonlijke aandacht geven. Want dat maakt dat mensen écht verder komen. Nieuwe inzichten opdoen. Echt gemotiveerd raken om in actie te komen. Echt stappen gaan zetten. En doelen behalen.

Dus nee, daar wil ik niet mee stoppen. En dat ga ik ook niet doen.

Maar… ik ga het wel anders doen. Zodat ik veel meer de rust en ruimte heb om persoonlijke aandacht te geven. Dat betekent dat ik óf nee moet zeggen tegen andere projecten, óf meer moet gaan werken, óf minder mensen moet gaan begeleiden. Of een combinatie van deze opties.

Zie, een keur aan mogelijkheden (en nee, ik ga niet meer werken)!

En hoe heerlijk zal het zijn om die rust en ruimte te voelen. Om niet meer te balen van wat er allemaal niet lukt, maar oprecht te kunnen genieten van de persoonlijke aandacht die ik kan geven.

Dus ja, ik haal het ‘te’ van mijn valkuil af. En omarm de positieve aspecten van mijn valkuil. Want dat maakt mij mij. Dat maakt mij onderscheidend (zeg ik even heel onbescheiden, maar dat is wel echt wat ik keer op keer van de mensen met wie ik werk, terug krijg). En daar ga ik van genieten.

Ik daag je uit: wat is jouw valkuil en hoe kun jij daarvan gaan genieten?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>